Hatice HASTÜRK

Forsyth Enstitüsü’nde ögretim üyesi olup Forsyth Enstitusu Klinik ve Translasyonel Araştırmalar Merkezinin yöneticiliğini yapmaktadır. Aynı zamanda, Harvard Üniversitesi ve Boston Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak görevlidir. Dr. Hastürk, 1988 yılında Hacettepe Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesini bitirdi, ve 1995 yılında aynı üniversitenin Periodontoloji Anabilim Dalında doktorasını tamamladı. 2004 yılında Boston Üniversitesi'nden periodontoloji alanında yüksek lisans derecesi (CAGS) sertifikası aldı. Araştırma faaliyetlerinin yanı sıra American Periodontoloji Akademisi tarafından sertifikali periodontist olarak da görev yapmaktadır. Dr. Hastürk’ün araştırmaları periodontitis ve diyabet, kardiyovasküler hastalıklar, romatizmal artrit, kanser gibi sistemik inflamatuar hastalıklar arasındaki mekanizmalara ve periodontal hastalıkların tedavisinde inflamatuar yanıtın düzenlenmesine odaklanmıştır. İltihabin düzenlenmesi ve ortadan kaldırılmasında rolü olan yeni terapötikler üzerine Amerika Sağlik Enstitüsü (NIH) ve endüstri destekli projeleri vardir. Hakemli dişhekimliği ve tıp dergilerinde yayınlanmış 80'den fazla bilimsel yayın ve çok sayıda özet ve kitap bölümleri yazmıştır. Massachusetts Dental Society, American Dental Association, Amerikan Diş Hekimliği Derneği, Amerikan Periodontoloji Akademisi, Uluslararası Periodontoloji Akademisi, IADR Periodontal Araştırma Grubu, Amerikan Diyabet Derneği ve New York Tıp Bilimleri üyesidir.

 

Periodontal Rejenerasyonda Biyolojik Yaklasimlar, İltihabin Rolü ve Tedavi

Periodontal hastalık bakteriyel biyofilm tarafindan indüklenen kronik iltihapsal bir hastalık olup dişeti bağ dokusu kaybı ve alveolar kemik yıkımı ile kendini gösterir. Lökositlerin periodontal hastalığın ilerlemesinde çeşitli rolleri vardir. Bunlar arasinda, fagositoz ve bakterilerin öldürülmesi, iltihapsal sitokinlerin salgılanması, bağışıklık sistemi yanıtının oluşturulması ve osteoklastlarin aktivasyonu sayılabilir. Romatizmal artrit gibi diğer osteolitik iltihapsal hastalıklarda da olduğu gibi, periodontal dokuların yenilenmesindeki mevcut doku mühendisliği yaklaşımları ve başarı oranları sınırlıdır. Bu nedenle, periodontal hastalığın tedavisinde ve doku refenerasyonunda yeni yaklaşımlara önemle gerek vardır. Günümüzde, rejeneratif tedavi klasik olarak hücrelere ve çözünürlüğü olan aracı mekanizmalara dayanmaktadır; halbuki doku yenilenmesi sırasında ortaya çıkan iltihabin kontrolü dikkate alınmadığı için ortaya çıkan rejeneratif doku yanıtı da sınırlı olmaktadır. Laboratuvarımızda elde eldilen yeni bilgiler iltihabin kontrolünü sağlayan ve dokunun yönlendirilmesi ile ortaya çıkan birtakım moleküllerin periodontal hastalığın tedavisinde ve doku rejenerasyonunda doğrudan etkilerinin olduğunu göstermektedir. İltihabin ortadan kalkmasini sağlayan bu moleküller reseptorleri üzerinden hücre aktivasyonuna ve hücrelerin yanıtının değiştirilmesine sebep olmaktadırlar. Bu sunumda, periodontal doku rejenerasyonundaki güncel ve yeni biyolojik kavramlar ve rejeneratif periodontal yaklaşımlarda iltihabin ve iltihap kontrolunun rolü ve önemi incelenecektir.

 

Diyabetli Hastalarda Peri-implant Doku Cevabı


Diabetes Mellitus kronik hiperglisemi ile karakterize kompleks bir metabolik hastalıktır. Diyabet, insulin uretimindeki azalma, fonksiyonundaki yetersizlik veya her iki sorunun kombinasyonu sonucunda ortaya cikar ve glikozun kan dolasimindan dokulara transferindeki yetersizligi nedeniyle kanda glikoz seviyelerinin artmasiyla kendini gosterir. Buna ek olarak, diabette lipid ve protein metabolizmasında da bozukluklar gozlenir. Kontrolsüz diyabet (kronik hiperglisemi) mikrovasküler hastalıklar (retinopati, nefropati ve nöropati) ve makrovasküler hastalıklar (kardiyovasküler ve serebrovasküler hastaliklar) dahil olmak üzere birtakim kronik komplikasyonlara yol acar, enfeksiyonlara duyarlılığı artırır ve yara iyileşmesini bozar. Kontrolsüz veya iyi kontrol edilemeyen diyabet, periodontitis de dahil olmak üzere enfeksiyonlara duyarliligi ve enfeksiyonlarin siddetini artirir. Kontrolsuz diyabetli eriskin bireylerde (> 45 yaşında) siddetli periodontitis olma olasiligi diyabeti olmayan bireylere gore 2.9 kez daha fazladir. Yapilan calismalar, diyabetetin periodontal dokularin lokal faktörlere olan cevabini değiştirdigini ve bu nedenle de periodontal hastalikta kemik kaybını hızlandırdigini ve ayni zamanda da cerrahi sonrasi yara iyilesmesini geciktirdigini gostermektedir. Yara iyilesmesindeki gecikmeden diyabet nedeniyle etkilenen fibroblast-kollagen mekanizmasinin sorumlu oldugu bildirlimistir. Bu sunumda, diyabetin periodontal ve implant cevresi dokulardaki yara iyilesmesine etkisi tartışılacaktır.